Adı BYK da olsa, bir seçim daha yaşandı. Sonucu her ne kadar sandıktan çıkan oy sayısı belirlese de bunun öncesini iyi okumak gerekir. Önce seçilen arkadaşlarımızı tebrik edelim ve başarılar dileyelim. Sonra da eski yönetime gösterdikleri çaba ve çalışmalarından ötürü teşekkür edelim.
TURSAB, çok ama çok uzun bir süredir otoriter bir zihniyetle yönetiliyor. Üyeler ayrımcılığa tabii tutuluyor. TÜRSAB Yönetim Kurulu (Kimse Başaran Ulusoy’un arkasına saklanmaya kalkmasın, yapılanlarda hepsinin sorumluluğu var) kendilerinden olmayanlara karşı etik olmayan, eylemlerde bulunuyor. Ellerindeki imkanlarla orantısız güç kullanıyor!
Literatüre göre orantısız güç kullanımı otoriterliğin tartışma götürmez bir belirtisidir. Meşru müdafaa hakkının hiçe sayılması bir yana, sahip olduğu gücün, kendisine bu gücü veren kişilere karşı kullanılması ise kabul edilemez bir durumdur.
Kimse bana “ama biz kurumun haklarını savunuyoruz” edebiyatı yapmaya kalkmasın. Doğru fikir ve eylemler sakin ve uzlaşmacı bir üslupla söylendiği zaman da etkisini gösterir. Karşılarında çocuk yok! TÜRSAB yöneticileri de ne bu mesleği, ne hukuku, ne de etik değerleri bizden daha fazla bilmiyorlar. Sürekli itham ve mesnetsiz iddialarla kandırabilecekleri çocuk yok karşılarında. Bir yandan sahip oldukları tüm imkanları ölçüsüz ve insafsızca kullanıp, diğer yandan sektörün ve temsil ettikleri kurumun hakkını savunduklarını iddia ediyorlar. Şunu iyi bilmeliler ki savunma karşıdan gelen gücün oranında, onu engellemeye yetecek seviyede güç kullanıldığında meşrudur!.
Kendinden olmayanı çeşitli bahanelerle ekmeğinden et, yönetmelikleri hiçe say, BYK seçimlerine müdahale et, beğenmediklerini (bul bir mazeret) görevden al, seçim öncesi, sanki yapacak başka işleri kalmamış gibi yönetim kurulunun tüm üyelerini oy avcılığı için görevlendir. Tüm bunlar da yetmezse “vekaletle oy kullanımı” gibi ucube yöntemler icat edip insanların sana karşı olan güvenini istismar et. Sonra da bunun demokratik bir seçim olduğunu söyle! Lafa gelince de “şöyle fedakarlık yapıyoruz, böyle uğraşıyoruz, didiniyoruz” diye bize masal anlatmaya kalk.
Haydi oradan, kim inanır yalancı çobana...
Cemal Kızıltan