Sezonun ortasına gelindi gelinmesine ama turizmde yüzlerin gülmesini gerektirecek bir durum yok.
Yöneticiler ve ilgili bürokratlar, geçen yıla göre ne kadar başarılı olduklarını anlatıyor sürekli. Yani 2016’ya göre artış var. Rusya pazarındaki artışa göre sevindirik olduk. Böyle giderse 2014’ü yakalayacağız.
Ama Avrupalı turist sayısı düştü bu kez.
Almanya’dan gelen ziyaretçi sayısı oldukça azalmıştı. Haziran ayında bu düşüşün durduğu gözleniyor.
Yeterli mi; elbette değil.
Antalya’nın beklentisine gelince; 2017 için 9 milyon turist.
Ancak mevcut fiyatlar nedeniyle turizm gelirinde büyük ihtimalle arzu edilen büyüme olamayacak.
İktidar korkusu nedeniyle şikayet eden neredeyse yok. Küçük küçük seslenen var ama onları da gazete ve TV’ler görmüyor duymuyor.
Gelen turist sayısının önemi var mı; duayen turizmciler diyor ki; YOK... Önemli olan bir ziyaretçinin ne kadar harcama yaptığı ve geceleme sayısı.
Bakanlık bu dönemde devreye girmeli, tanıtım ve lobi faaliyetlerine hız vermeliydi. Ama iktidar başka havadaydı, yeni bakan belirliyordu.
Sektör, bakan değişikliklerini artık takip edemez oldu; sorsanız bilemeyecekler.
2015’de Sayın Ömer Çelik bakandı. Sonra Yalçın Topçu 3 ay bakanlık yaptı. Akabinde Mahir Ünal 6 ay görevde kaldı. Nabi Avcı da bir yıl görev yaptı. Son durumda Kültür ve Turizm Bakanı Numan Kurtulmuş olarak kayıtlara geçti. 2 yılda 5’nci bakan gördü sektör. Seneye kim olur bilemiyoruz.
Sayın Bakan Kurtulmuş Antalya’ya geldi, birkaç turizmci ile toplantı yaptı ve gitti.
Türk turizminin borsası durumundaki bu kentte ilgili kişilerin tamamını dinleyebilseydi keşke.
Aslına bakarsanız, artık turizm bakanlığına gerek olduğunu sanmıyorum. Kültür Bakanlığı olarak devam edilmeli.
Turizm için bir müsteşar yeter. Bakanın turizmin gelişmesine yönelik bir icraatı yok, olamıyor da zaten. Hatta hükümet üyesi olduğu için iktidarın uygulamalarıyla ilgili sorulara muhatap oluyor.
Turizmin politikası evrensel kurallarla devam etmeli, iktidarın uygulamalarından uzaklaştırılmalı. Tatile çıkan bir ziyaretçinin gittiği ülkenin iç politikalarıyla kafasının karıştırılmasına gerek var mı?
İktidarın uygulamalarına kalırsak turizmin başına neler geldiğini biliyoruz. Bir Rus uçağı nelere mal oldu. Avrupa ile iç siyaset meseleleri yüzünden ne hallere düştük.