Olan oldu; artık önümüze bakalım. Tecrübelerden istifade edelim.
Yaşanmakta olan kaotik kriz süreci, sadece ülkemizi bağlayan bir durum değil. “Pandemik!” hale gelen küresel bir kriz.
Tüm ulusal-uluslararası etkinlikler iptal edildi. Daha da edilecek!
UEFA mı? Geçmiş olsun… Göreceksiniz o da iptal edilecek.
Fakat bir yandan da iptallerle ertelemeler arasındaki kafa karışıklığı da devam ediyor.
Türkçesi “mücbir sebep” olan durum ne? Neyi getiriyor?
Bunun müşteri kadar, majör etkinliklerde, ihaleler ve benzeri durumlardaki hukuki yansımaları gelecekte önümüze daha sık gelecek.
Nisan sonuna kadar yapılan “iptal ya da ertelemeler” 24 Nisan’da başlayacak Ramazan ile daha bir çıkmaza girecek.
Münferit açıdan Şeker Bayramı can suyu olabilecek gibi görünse de majör etkinlikler açısından her şey sonbahara kalacak.
Tamam, herkes bağlı bulunduğu birliklerden, yönetimlerinden bir şeyler isteyebilir.
İyi de böylesi bir küresel krizle kim karşılaştı ki?
99 Depremi, Körfez Krizi zamanında da büyük sarsıntılar oldu ama, etkileri lokal kaldı. Hiçbir zaman tüm dünyayı sarsan böylesi bir durum oluşmadı.
Peki şimdi ne olacak, ya da olmalı?
Biraz zaman geçecek; Devlet vergi, SSK vb için faizsiz yapılandırma çıkaracak. BBDK kara listeleri resetleyecek. Ve benzeri birçok denge unsuru devlet tarafından hayata geçirilecek.
Yazın münferit satışların haricinde, en erken iç turizm toparlanması Kurban Bayramı’nı bulur. O da dini bir bayram; vatandaşın çoğu memleket ziyareti yapacağı için, turizm için can suyu değil de damlası olabilir gibi görünüyor.
Bireysel olarak neler yapmalıyız?
Ufak ufak, flat ofislerde şirket birleşmeleri, aynı işin farklı kollarını yapan ve uyumlu çalışan firmalar arası şirket evlilikleri için öngörüler oluşturmaya başlayalım.
Diğer yandan bu kriz, dijitalleşmenin de ne kadar önemli olduğunun ve önümüzdeki yıllarda ne kadar daha büyüyeceğinin bir göstergesi oldu.
Özetle alacak çok dersimiz ve yapacak işimiz çok.
Ne diyeyim; hepimize kolay gelsin…